အိတ္မက္တစ္ခု (ကဗ်ာ)

ခ်စ္သူ.....
အစကေတာ့ ပန္းကေလးျဖစ္ရင္ေတာင္မွ
အရြက္ကေလးဘဝနဲ႔ နီးစပ္ခ်င္ခဲ့တာပါ
ဒါေပမယ့္...
ပန္းကေလးမွာ သူ႔ အေဖာ္လိပ္ျပာေလးနဲ႔
ေပ်ာ္လို႔ ရႊင္လို႔ တဲ့.....

ခ်စ္သူ.....
ၾကည္ျဖဴစြာတြယ္မိတဲ့ သံေယာဇဥ္ကို
တမင္တကာ မဟုတ္တဲ့
ဟန္ေဆာင္ျခင္းကင္းကင္းနဲ႔
ေပးခဲ့ၿပီပဲ ေက်နပ္ပါေနာ္.....

ခ်စ္သူ.....
ေဝးေနမွ ေပ်ာ္ရမယ့္အျဖစ္
ၾကည့္မွျမင္တဲ့အသိနဲ႔
ဆံုေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့ ဟိုးတစ္ခ်ိန္ဆိုတာ
ကုန္လြန္ခဲ့ၿပီမို႔ ႏႈတ္မဆက္ဘဲ
ထြက္ခြာသြားခဲ့ရင္လည္း
အျပစ္မဆိုခ်င္ပါနဲ႔ေနာ္.....

ခ်စ္သူေရ.....
နားေထာင္ၾကည့္စမ္း ငိုရႈိုက္သံေတြ
ဒါဟာ အခ်စ္တစ္ခုလား
မကြဲျပားေသးခင္
သံေယာဇဥ္ေတြကို
ျဖတ္ပစ္ရက္ပါ့မလား
ခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ေနရာမွာ
ဒါဏ္ရာေတြ တစ္စစီနဲ႔.....

ခ်စ္သူ.....
တို႔ေဝးရေတာ့မယ္
ေပါင္းစပ္မရႏိုင္တဲ့ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းလို
သိရဲ႕နဲ႔နီးစပ္ခ်င္တာကစလို႔
ႀကံဳခဲ့သမွ် ေသာကတိုင္းကို
ေ​ဝဒနာေတြအမွတ္နဲ႔
နားမလည္တတ္သူလို႔ ထင္ခ်င္ထင္ပါ.....

ခ်စ္သူရယ္.....
အျပစ္ကင္းတဲ့ ခ်စ္ျခင္းမ်ားနဲ႔
အခ်စ္စစ္ဆိုတာကို
ရွာေဖြလို႔ မေတြ႔ခ်င္ေတာ့ပါဘူး
လိမ္ညာရက္သူက
မုသားဆို ခ်ိဳစကားေတြနဲ႔
မာယာကို ဟန္ေဆာင္ဖံုးကြယ္ိလုိ႔
ယံုၾကည္ေအာင္လည္း ေျပာတတ္ခဲ့တယ္.....

တကယ္ဆိုရင္.....
ခ်စ္သူ လို႔ ေခၚလိုက္ခ်င္ပါရဲ႕
ရင္ထဲမွာပဲ တင္ထပ္ေလာက္ေအာင္
ေအာ္ဟစ္ကာ မေျပာတတ္ေပမယ့္လည္း
သူၾကားေလာက္ပါရဲ႕လို႔ စိတ္ထဲကပဲရည္ရြယ္မယ္
သိပ္ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္.....

ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ
စိတ္ကူးတစ္ခု.....
အိပ္မက္တစ္ခု.....
ရင္ခုန္သံတစ္ခ်က္ပါပဲ.....
ခ်စ္သူရယ္

ေသဆံုးသည္ထိ

မ်က္စိမွိတ္ထားပါလ်က္
ေကာင္းကင္ကိုသတိရသည္႕အခါ
တိမ္မ်ားကိုၿမင္ေနရပါသည္။
အလြန္ေဝးကြာသည္႕ အရပ္ကိုေရာက္ေနပါလ်က္
ပင္လယ္ၿပာကိုစဥ္းစားမိသည္႕အခါ
လႈိင္းပုတ္သံကိုၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္။
အခန္းက်ဥ္းထဲမွာအိပ္ေနပါလ်က္
ဥယာဥ္ထဲသို႕စိတ္ေရာက္သြားသည္႕အခါ
ႏွင္းဆီရနံ႕ကိုခံစားရရွိေနတတ္ၿပန္ပါသည္။
ေသဆံုးသည္အထိ
မွတ္မိကၽြမ္းဝင္သြားေစမည္႔အရာမွာ…
ခ်စ္သူသာၿဖစ္ပါ၏

ဒႆလိုအခ်စ္မ်ိဳးမဟုတ္ပါ။

ဒႆဂီရိဟာ
အင္မတန္အခ်စ္ႀကီးသူပါ။
ဒါေပမယ့္၊
ပိုင္ဆိုင္လိုခ်င္တဲ႔ အတၱအခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ၿပီး
သီတာေဒဝီကို အလိုမတူဘဲ
အတင္းအဓမၼလု ယူမိေလေတာ့
ရာမဇာတ္လမ္း သူ႔အခန္းမွာ
လူၾကမ္းမင္းသား ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ေလ။
ပိုင္္ဆိုင္လိုခ်င္တဲ့ အတၱနဲ႔ ခ်စ္ခဲ့ၾကရင္
ဒႆလိုပဲ ျဖစ္တတ္တာမို႔
"အခ်စ္ဆိုတာ အတင္းအဓမၼျပဳမႈ
လုယူလို႔ရတဲ့ အရာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ။
သူ႔အလိုလို ဖူးပြင့္လာတတ္တဲ့
အရိုင္းပန္းေလးပဲ မဟုတ္လား။
'ခ်စ္ေလး' နဲ႔ 'ကို႔'အခ်စ္ဟာ ဒႆလို
အခ်စ္မ်ိဳး မဟုတ္ၾကဘူးေလ
ႏွစ္ဦးစလံုး တစ္မိုးေအာက္တြင္
တစ္ေယာက္ထင္လ်က္
ရင္မွာစြဲနစ္ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့
မေဟာသဓာနဲ႔ အမရာေဒဝီတို႔ရဲ႕
အခ်စ္စစ္မ်ိဳးလိုပါကြယ္။

ေကာင္းကင္ကိုရဲ့ ကြ်န္

ေကာင္းကင္ကိုရဲ ့ကၽြန္
" ေကာင္းကင္ကိုရဲ့ ကြ်န္ " လို႔နာမည္ေပးထားတဲ့ ကဗ်ာ ေလးပါ .....
ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ျမန္မာ မ်ားရဲ့ဘ၀ကိုေတြ႔ၾကဳံခံစားေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ ။

ကြ်န္
ေရွးေရွးတုန္းကေတာ့
နယ္ခ်ဲ ့ေတြက ကၽြန္ျပဳဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆီကိုလာတယ္။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့
ကၽြန္ခံဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ကိုယ္တိုင္ ခရီးထြက္ရတယ္။
လူျဖစ္ေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္က မရွိခဲ့ဘူး အေမရယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ အျဖစ္က
အိပ္မက္ထဲက ကမၻာကို
ကၽြန္ရြာမွာမွ သြားရွာမိတဲ့ အျဖစ္။

ေသရင္ ေျမၾကီးဆိုတာကေတာ့ မွန္ပါတယ္။
ရွင္ရင္ေတာ့ မစို ့မပို ့ေငြေလးက ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ေရႊထီးေပါ့။

တရြာေျပာင္းေပမယ့္ သူေကာင္းေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္ပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေၾကာက္ရင္လြဲ ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္… အေမနဲ ့ညီမေလးေတြအတြက္ ရဲခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ပဲ ျဖစ္ေနေသးတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရဲရင့္မွဳေတြကပဲ ေနရာလြဲခဲ့လို ့လား။

ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို သိဖို ့ေနေနသာသာ
တစ္ခ်ိဳ ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆို ကိုယ့္ အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္းေတာင္ မသိရွာဘူး။
တခ်ိဳ ့ကေလးေတြဆို ျမန္မာ နာမည္ေတာင္ မရွိရွာဘူး။
ေဘာ(့စ္) ဆိုသူေတြ ေပးတဲ့နာမည္ေတြ ပဲ ရွိၾကတယ္။

အေမေျပာေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ၾကီးပါြးမယ္ဆို။
အလုပ္လုပ္ေလ ပိုခို္င္းေလေလပဲ အေမ။
ကၽြန္ျဖစ္ေလေလပဲ အေမရဲ ့။
လူအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ့ အသိ
သူတို ့မွာ မရွိဘူး အေမ။
ေသြးစုပ္ဖုိ ့ပဲ သူတို ့သိတယ္။

အေမရယ္
ကၽြန္ေတာ္လည္း အစကေတာ့
ခ်စ္သူရဲ ့မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါေလာက္ ျဖစ္ဖို ့မွန္းျပီးထြက္ခဲ့တာေပါ့။
အခု ျဖစ္လာတာက အားလံုးရဲ ့ေျခသုတ္ပုဆိုး
မရွိေသးတဲ့ အစြယ္ေတာင္ က်ိဳးခဲ့ျပီ္။

ခုေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ အသည္းႏွလံုးကလည္း
ကၽြန္အခ်င္းခ်င္ေတာင္
ျပန္မစုပ္ခ်င္တဲ့ သရက္ေစ့ တစ္ေစ့ေပါ့။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကၽြန္လို ့သံုးလို ့
မငိုလိုက္ပါနဲ ့အေမရယ္။
သူတို ့ေဒါသေလးတစ္ခ်က္ထြက္ရံုနဲ ့
ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရႏုိင္တာဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့အသက္တစ္ေခ်ာင္းက
ရာဘာပင္ တစ္ပင္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးမရွိဘူးအေမ။
သူတို ့အခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုး မရွိဘူး။
ဒါကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို သခင္လို ့
မ်က္လံုးစံုမိွတ္ျပီး ေၾကြးေက်ာ္ေနရမွာလား။
အနာရွိတာကို လက္ခံမွ ေဆးထည့္လုိ ့ရမွာေပါ့ အေမ။

လူေတြ ေျပာေတာ့
ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းတယ္ဆို။
ေကာင္းတဲ့သူေတြ လည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။
တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေရႊလို ့့ျခံဳငံုေခၚေနတဲ့အထဲက တစ္ခ်ိဳ ့ကပဲ
အခ်င္းခ်င္း ေရာင္းစားေနၾကတာ အေမ။
တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို ့
အခ်င္းခ်င္းခ်နင္းရက္တာလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို ့လူစိတ္မရွိတာ ကေတာ့
ေသခ်ာပါတယ္။
ေရႊဆိုတဲ့ စကားလံုးက
အကုန္လံုးနဲ ့ေတာ့မတန္ဘူး အေမ။
သူတို ့ကို ေရႊစာရင္းထဲက ကၽြန္ေတာ္ထုတ္တယ္။

ဟိုတေလာက စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္အေမ။
လင္ကြန္းဆိုတဲ့ သူက ကၽြန္စနစ္ ပေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့သတဲ့။
ဘယ္မွာ ဟုတ္လို ့လဲ အေမရယ္။
သားတို ့ကိုလာၾကည့္စမ္းပါ။
သူလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာ သူ ့ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ
သူ ့ကိုေလးစားေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ေတာ့ သူက
သမိုင္းတင္ေလာက္ေအာင္ မစြမ္းေသးပါဘူးအေမရယ္။

လူ ့အျဖစ္က ရခဲတယ္ဆို။
ရခဲ တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ္ လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကၽြန္္္္္္ေတာ္ ငွက္ေတြကို ေငးၾကည့္မိတယ္ အေမ။
ငွက္အခ်င္းခ်င္း အမ်ိဳးအႏြယ္မတူလို ့ရက္စက္ၾကတာမရွိဘူးအေမ။
ငွက္ေတြမွာ ျပည္တြင္းစစ္မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြ မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ကိုယ့္အသိုက္အျမံဳကို ဗိုလ္က်ျပီး အတင္းေရႊ ့ခုိင္းတာမ်ိဳး မရွိဘူး။
ငွက္ေတြ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ျပီး ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ေနရရင္ေတာင္
သူတို ့သခင္က သူတို ့ကို အခ်စ္နဲ ့ေလွာင္ထားတာ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ကေတာ့ အမုန္းနဲ ့ေလွာင္ထားျခင္းခံရတယ္။
ေမတၱာ အရမ္းငတ္တယ္ အေမရယ္။

ကမၻာ ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း
ကၽြန္ေတာ္တို ့ငိုသံေတြ ဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပါြးဆိုတဲ့ စကားလံုးေအာက္မွာ
နားမၾကားၾကဘူး ထင္ပါရဲ ့။

လူ ့အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ ့ႏွဳတ္ခမ္းမွာ မပြင့္ဘူး အေမ။
ကၽြန္စနစ္ဟာ
စာရြက္ေပၚမွာေတာင္မွ
မပေပ်ာက္ေသးပါဘူး အေမရယ္။

Study English

htpp://www.freeenglish.com
htpp://www.talkenglish.com
htpp://www.travellinguist.com
htpp://www.engvid.com

ဒါနတရားေတာ္

ဒါနံ သဂၢႆ ေသာပါနံ၊
ဒါနံ ပါေထယ် မုတၱမံ။
ဒါနံ ဥဇုဂတံ မဂၢံ၊
ဒါနံ ေမာကၡပဒံဝရံ။

ဒါနံ၊ ပုဗၺ မုဥၥ. အပရဟု သံုးဝေစတနာ ၿပ႒န္းကာၿဖင့္ ၾကည္သာရြွင္လန္း လွူဒါန္းရေသာဒါနသည္။ သဂၢႆ၊ ဣ႒အာရံု အေကာင္းဆံုသည့္ေပ်ာ္ဂုဏ္ဆန္းတည္အထက္နတ္ၿပည္သို႔။ ေသာပါနံ၊ မပူမပင္ ရွြင္ရွြင္လန္းလန္း တက္လွန္းဖြယ္ေကာင္းေစာင္းတန္းပမာ ၿဖစ္ပါေပ၏။ ဒါနံ၊ ပ၊သည္။ဥတၱမံ၊ သံုး၍မကုန္ လွူ၍မခန္း မညွိုးႏြမ္းရုိး သူခိုးဓားၿပ လုမရအပ္အလြန္ပင္ၿမတ္ေပထေသာ။ ပါေထယ်ံ၊ သံသရာလမ္း ခရီးၾကမ္းဝယ္မပန္းလြယ္ကာ စားေသာက္ဖြယ္ရာ ရိကၡာထုတ္လည္းၿဖစ္ပါေပ၏၊၊ ဒါနံ၊ ပ၊ သည္၊၊ ဥဇုဂတ၊ံ မဂ္ဖိုလ္ေရာက္လြယ္မကြယ္မေထာင့္ တေၿဖာင့္တည္းသာ ၿဖစ္ေသာ။ မဂၢံ၊ ဘုရားအေလာင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔ သြားေၾကာင္းမွန္ရာလမ္းသာရာၾကီးလည္းမည္ပါေပ၏။ ဒါနံ၊ ပ၊သည္။ ဝရံ၊ ယွဥ္လာလွ်င္မနိုင္ရွိုးရသၿဖင္ ့္တခရိုင္လံုးတြင္သူသာလွ်င္ ၿမတ္ေပထေသာ၊၊ ေမာကၡပဒံ၊ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္း ဧကန္ အၿမတ္ဆံုးမွန္လွပါေပ၏။

စကားေၿပာရန္။ ။ ဒါနဆိုတဲ့အဓိပၸယ္က ေပးကန္းၿခင္းလွဴဒါန္းၿခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ အဲဒီဒါနဟာ ေလာကုတ္ေလာကီ ႏွစ္လီ အက်ဳိးတရားတို႔ကိုတိုးပြားၿပီးစီးနိုင္တဲ့ ဣစၦာသယ ပတၱၿမားမ်က္ရွင္ၾကီးနဲ႔တူပါတယ္။ ေလာကီအက်ဳးိေတြကိုတင္မကပဲ ေလာကုတၱရာမွာလည္းပဲ ဘုရားအၿဖစ္ဆိုတာအၿမတ္ဆံုးၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ဘုရားအၿဖစ္ကိုေတာင္မွ ဒါနနဲ႔လုတ္ယူလို႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားအေလာင္း မ်ားနွင့္တကြ ထိုထိုဆုေတာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးၿပည့္ခ်င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္အေလာင္းေတာ္ၿမတ္ေတြစာ ဒါနပါရမီကို ၿဖည့္က်င့္ဆီးပူးၾကရတယ္။ ဒါနမပါရင္ ေလာကီလည္းမၿပီးဘူး ေလာကုတၱရာလည္းမၿပီးဘူး ခုတင္ကရြတ္လိုက္တဲ့ ဂါထာရဲ့ အဓိပၸါယ္ကရွင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤုတၱရနိကာယ္ ပဥၥကနိပါတ္ထဲက သုမနသုတ္ေတာ္ကို ထုတ္ေဖာ္၍ၿပပါမယ္။
သုမနသုတၱန္ ကိုဆက္လက္၍ၿပပါဦးမည္။

ြ